ဘယ္ကိစၥပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္အတြက္ ဘယ္ေလာက္ပဲ တဒဂၤအဆင္ေျပေနပါေစ ၊ ေရရွည္အတြက္အက်ိဳးမရွိဘူး။
ဒါမွမဟုတ္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အဆံုးသတ္ေကာင္းတစ္ခု ျဖစ္မလာႏုိင္တဲ့အခါ အတင္းဖက္တြယ္ေနတာမ်ိဳးေတြ မလုပ္မိပါေစနဲ႕ ။
အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႕အမွ် ကိုယ္ပဲစိတ္ဆင္းရဲျပီး ပူေလာင္ေနရလိမ့္မယ္။
လူတစ္ေယာက္ဟာ ကိုယ္ကဘယ္ေလာက္ပဲခ်စ္ခ်စ္ ကိုယ္လက္တြဲတုိင္း လြတ္ထြက္ျပီးအေ၀းကို သြားခ်င္ေနသူဆုိရင္ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ပဲဆြဲဆြဲ အခ်ိန္တန္သြားမွာပါပဲ။ ဒါကိုမွ မျဖစ္မေန ကိုယ့္အနားမွာ အတင္းဆြဲထားျပီး ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားရင္ သူဒုကၡေရာက္တာထက္ ကိုယ္စိတ္ဒုကၡေရာက္ဖုိ႕က ပိုမ်ားပါတယ္။ ၾကာရင္ကိုယ္ပဲကြဲေၾကရပါလိမ့္မယ္။
တစ္ခါတစ္ရံမွာ စြန္႕လႊတ္ျခင္းဟာ ရံႈးနိမ့္ျခင္းကို ကုိယ္စားမျပဳပါဘူး။
ပါးနပ္မႈ ၊ ၾကံ႕ခုိင္မႈ၊ ေရရွည္အက်ိဳးကို ၾကည့္တတ္မႈလုိ႕ခံယူလုိက္ရင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ ျပတ္သားသြားပါလိမ့္မယ္။
လမ္းေၾကာင္းတစ္ေၾကာင္းသြားလုိ႕ ခလုတ္တိုက္ဖန္မ်ားရင္ ကိုယ္ပဲေျခေထာက္နာပါတယ္။ ကိုယ္နာတာ ကိုယ္ပဲသိတာမို႕ အခ်ိန္မေရြး ဒီလမ္းကို ဆက္မေလွ်ာက္ဖို႕ ကိုယ္တုိင္ပဲ ဆံုးျဖတ္ခြင့္ရွိပါတယ္။
ကိစၥတိုင္း၊ လူတုိင္းဟာ ေတြ႕ၾကံဳခြင့္ရတဲ့အခိုက္အတန္႕ေလးဟာ တစ္ခဏေလးပါ။ တစ္ခ်ိန္က်ရင္ ဒါေတြအားလံုးဟာ အေၾကာင္းရာ ေသးေသးေလးတစ္ခုအေနနဲ႕ပဲ က်န္ရစ္ခဲ့တာပါ။
ဘယ္ေလာက္ခက္ခဲတဲ့ ကိစၥ၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခ်စ္လွခ်ည့္ရဲ႕ ဆိုဆို တစ္ခ်ိန္ၾကရင္ ကိုယ့္လမ္းကိုယ္သြားရတာခ်ည္းပါပဲ။
ကိုယ္နစ္မြန္းရင္ သူမ်ားလည္း လာမဆြဲထုတ္ႏုိင္ပါဘူး။ ကိုယ္တုိင္ပဲဒီႏြံထဲကေန ထြက္ရတာမ်ိဳးပါ။
-မာရင္ရင္
Credit :မႏုႆ ရဲ႕ စာမ်က္ႏွာေလးမ်ား